Jun 23 2010

Doody ქუჩაში

დიდი ხნის წინათ, მარიმარისტერმა დამთაგა ამ პოსტში.

მე კი, რეაბილიტაციის კურსს გავდიოდი და წერა არ შემეძლო.

ეს კი, ერთგვარი Guess-who’s-back პოსტი იქნება მხატვრულ ბლოგზე.

დიახ, ვეცდები დავბრუნდე!

ქუჩაში, მტვერში ან თუნდაც სკვერში.

რას ვბოდიალობ? ამ ბოლო დროს მარტო ლექსებს ვწერ და იგრძნობა გავლენა. ფორმიდანაც ამოვარდნილი ვარ, რას ვწერ მე თვითონაც არ ვიცი, მაგრამ იმედი მაქვს გავხურდები და ბოლომდე ჩავალ.

როგორ?

ხო, უნდა აღვნიშნო, რომ ყოველთვის საგრძნობლად მიხარია, როდესაც ვინმე მე ან ჩემს ბლოგს ცნობს, ან უბრალოდ სმენია ჩვენს შესახებ. ამიტომ, თუკი ასეთები თქვენს შორის კიდევ არსებობენ და სადმე დამინახავენ, შეუძლიათ, მოვიდნენ, ხელი ჩამომართვან, შაურმა მიყიდონ და ა.შ.

და მაინც, თუკი უფრო თავგადაკლული მკითხველებიც არსებობენ (რაც ალბათ ძალიან გადავაჭარბე), ისინი უთუოდ დაინტერესდებიან იმით, თუ  სად შეიძლება რომ შემხვდნენ, ანუ იმ ტერიტორიით რომელზეც მე დავნარნარებ ყოველდღიურად.

1. თემქა – ფაქტობრივი საცხოვრებელი ადგილი, სადაც ჯერ ხალხმა არ იცის რა არის ბლოგი და არც ეუბნებიან.

2. ალბათ ერთგულ მკითხველს ისიც ეცოდინება, რომ მე არ ვმუშაობ და არ გამაჩნია შემოსავლის წყარო. სწორედ ამიტომ, არ უნდა გაგიკვირდეთ, თუკი სახელმწიფო უნივერსიტეტის პირველ კორპუსთან ასეთ მდგომარეობაში მიხილავთ.

3.  ჩემი აღმოჩენა ასევე შესაძლებელია ბლოგერების ექსკურსიაზე, რომელიც გასულ კვირას მოეწყო ჩარგალში და რომელზეც არა ერთი რამ ითქვა და დაიწერა. ასე რომ, თუ თქვენ გიყვართ Doody (მბლოგავი) და გსურთ მასთან ერთად დღის 60%-ის გატარება, აუცილებლად წადით შემდეგ ექსკურსიაზე, სადაც აღმოაჩენთ მას ჩვეულ გასამებულ მდგომარეობაში.

4. თუ თქვენ გამოცდები მაღლივში გიტარდებათ, გაგიმართლათ, რადგან Doody-ისაც მაღლივში უტარდება გამოცდები.

5. ასევე Doody-ის ამ ბოლო დროს, სხვა ბლოგერებთან ერთად ხშირად შეხვდებით ვერის ბაღის მიმდებარე ტერიტორიაზე საღამოობით.

6. Doody-ის ძალიან მოეწონა მთაწმინდის პარკი, მისთვის იგი მუზების აღმძვრელი აღმოჩნდა, განსაკუთრებით საღამოს, მზისჩასვლისას. ასე რომ, იქაც შეგიძლიათ იხილოთ თქვენი სიმპათიური მბლოგავი.

აი ასეთი ბედნიერია ხოლმე Doody იქ:

7. და რაც ყველაზე მთავარია, თქვენ უკვე იცით, Doody-ის არ უყვარს ტაქსები, რადგან იქ ვერავის დაუთმობს ადგილს და იკარგება მისი ზრდილობის ეტალონი, ამიტომაც მას ხშირად შეხვდებით მეტროსა და ყვითელ ავტობუსებში.

პ.ს. ვინც ჯერ არ იცით, Doody მბლოგავის ახალი მეტსახელია და შეგიძლიათ ასე მოიხსენიოთ, თავად ძალიან მოსწონს.

Doody მოუთმენლად ელოდება თავის მკითხველთან შეხვედრას.


Oct 12 2009

რა მინდა?

Dream and Reality..ეს პოსტი აუცილებლად უნდა დაიწყოს ამ შორისდებულით: ”ეჰ”.

ეჰ, იმიტომ რომ ღმერთმა ნიჭი მომცა და გამბედაობა არა. გამბედაობის გარეშე კი  ძალიან ხშირად იკარგება ნიჭი. ასეა თუ ისეა, ბავშვობიდან მინდოდა მსახიობობა და ახლაც მინდა. თუმცა სურვილი სურვილად დარჩა, რეალობა კი ისაა, რომ ხვალ უნივერსიტეტში უნდა ვიჯდე საერთაშორისო ურთიერთობების შესავლის სემინარზე, უნდა დავწერო ანალიტიკური ესე, მოვემზადო პრეზენტაციისთვის. შემდეგ ვიშოვო მომდევნო გაკვეთილის მასალა, გადავიღო მისი ასლი, მოვიტანო სახლში და შევუდგე იმ უაზრო სიტყვების კითხვას, როგორიცაა საერთაშორისო პოლიტიკა, საერთაშორისო ეკონომიკა, საერთაშორისო სამართალი და ა.შ.

კითხვაც მიყვარს და წერაც, იმის ამბიციაც მაქვს რომ ყველა სფერო მოვსინჯო, მაგრამ პოლიტიკა ნამდვილად ის დიდი მაზოლია ჩემთვის, რომელზეც თვითონ ცხოვრებას დაუდგამს ფეხი და არც აპირებს აღებას. რა ვქნა, არ მესმის, არ შემდის თავში ეს უაზრო ტერმინები, ვერ ვალაგებ სიტყვებს, ვერ გამომაქვს აზრი. არ მაინტერესებს არც შვეიცარიის პოლიტიკა და არც ნატო. მკიდია კონდოლიზა რაისი და საერთოდ პოლიტიკა მკიდია. ბარემ ბოლომდე წაიკითხე პოსტი